بودن یا نبودن

خواستم از دل خشکیده‌ی دریایی بی آب برایت بگویم،
دیدم نه!
گفتم که از فریاد سکوت شعری بی واژه برایت بگویم،
دیدم نه!
آمدم اصلاً از پوچی آفرینشی بی آفریننده برایت بگویم،
که باز دیدم، نه!
نه!
کلام شاعرانه راه را دور می‌کند!
بگذار خالصانه بگویم:
با من بمان،
بودن یا نبودن تو، بودن یا نبودن من است.
---------------------------
 
پی نوشت:
این شعر و عکس تقدیم می شود به آنها که گفتارشان خالصانه است!
شعر: تهران، فروردین 1392
عکس: منبع نامعلوم!
/ 4 نظر / 15 بازدید
نفیر داد

نقطه باید گذاشت ابتدای واژه های احساسی...

asal

vow

سونیا

شعرتون عالی بود احسان جان